Her şeye yetişmeye çalışırken kendimizi kaybediyoruz

İş, aile, ilişkiler… Gündelik hayatta pek çoğumuzu yoruyor. Her şeye birden yetişmeye çalışmak insanın kendisini tüketmesine neden oluyor. Üstelik yetişmek de yetmiyor; yetiştiğimiz her şeyin bir de kusursuz olmasını bekliyoruz. Her şeyin mükemmel olmasını isterken hayatı ıskalıyor olabilir miyiz? Mükemmel ne zaman mükemmeldir? En son hangi işiniz ya da ilişkiniz için kendinize “Evet, bu mükemmel oldu” dediniz?