“Kim vaat etti sorusu akla geliyor, ki ben vaat ettim”

Ne zaman başım derde düşse resme sığındım. Bir an geldi, yapmak istediklerim resmin sınırlarını zorladı ve dışına taşmaya başladı. O zaman güncel sanatın verdiği özgürlükleri sonuna kadar kullanıp kendimi istediğim gibi ifade etmekten kaçınmadım, öte yandan resimden hiç vazgeçmedim” diyor Gülsün Karamustafa. Kişisel ve toplumsal hafızayı kazıyan, sorgulayan, genel toplumsal yargıları zorlayan ve şefkat içeren yaklaşımıyla kültür dünyasına son derece keskin katkıları olmuş bir sanatçı. 60’ıncı Venedik Bienali’nde Türkiye Pavyonu’nda yer alan, Roswitha Haftmann Ödülü (2021) ve Prince Claus Ödülü (2014) sahibi olan sanatçı şimdi, Londra’daki Ab-Anbar Galeri’de açılacak kapsamlı sergisi Remains of a Forgotten Promise’in hazırlıkları içinde. Karaköy’de yer alan Bürosarıgedik’te, Vadedilmiş Resimler serisinden yeni eserleri gösterdiği Resim Sergisi ise devam ediyor. Enstalasyon ve film gibi birçok farklı mecra ile çalışan sanatçının sadece resim gösterdiği son sergisi ise 1978’de açılmıştı. Bu vesileyle Gülsün Karamustafa ile sanatının temellerini, resmi ve farklı mecraların ifade alanlarını konuştuk.