Hafızam ne tarih hatırlıyor, ne mevsim. Sonradan bakıp buldum. Aralık 1987’ymiş. Yaş neredeyse 15. Ama o günün tek karesini bile unutmadım. İlk defa tek başıma maça gitmişim. (Saat 14’te olmasa gidebilir miydim acaba?) Fenerbahçe Rizespor’la oynuyor. Erken havlu atmış bir Kanarya var sahada. Tribünlerde kocaman boşluklar mevcut. Taraftar çok kızgın. Takım gol attıkça, “Neredeydi bu oyun” diye daha da kızıyor yanımdaki abiler. Sahadaki futbol emekçileri ne yapsa beğendiremiyor. Ama Kayhan Kaynak başka.
13.03.2026 04:30
Var Git Ölüm
Yedi kardeşi vardı Orhan Kaynak’ın. Altısı erkek, biri kız. Yedi oğlan çocuğunun altısı profesyonel futbolcu oldu. Beşi en üst seviyede oynadı. Beşi, bir de anneleri aynı kalp rahatsızlığından genç sayılacak yaşlarda hayata veda etti. Hikayeleri inanılır gibi değil
A+
Yazı Boyutunu Büyüt
A-
Yazı Boyutunu Küçült
* Bu haber/yazı ve resimlerin eser sahipliğinden doğan tüm hakları Haftalık Yayıncılık Anonim Şirketi’ne ait olup işbu yazı/haber ve resimlerin, kaynak gösterilmeksizin kısmen/tamamen izin alınmaksızın yeniden yayımlanması yasaktır. Haftalık Yayıncılık Anonim Şirketi’nin, 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 24. maddesinden doğan her türlü hakkı saklıdır.
Bizim Büyük Çaresizliğimiz
10 Nisan 2026
2002 rüyaydı bu seferki gerçek
03 Nisan 2026
Bu çocuklara iyi bakmak lazım
20 Mart 2026
24 yıl sonra aynı soru: Fenerbahçe nedir?
06 Mart 2026
Avrupa’nın bir parçası olarak Galatasaray
Tüm Yazıları
20 Şubat 2026