Trajedi ve neşe hep bir arada!

Martin Short, “Sanatımı acılı bir çocukluğa borçlu değilim” diyor ünlü senarist/yönetmen Lawrence Kasdan’ın çektiği bu belgeselde. Ama bu, Short’un hayatında hiç trajedi yokmuş anlamına gelmiyor. Hatta fazlasıyla da var. Ama her şey çok güzel başlamış. Sürekli birbirlerine espriler yapan bir ailede büyümüş, 12 yaşına kadar çok mutlu bir çocukluk geçirmiş. Arşiv görüntülerinde sürekli gülerken, dans ederken görüyorsunuz onu. Dünyanın en pozitif insanlarından biri belli ki: “Evimizde özgürlük vardı, babamıza cevap yetiştirirdik, o da İrlandalı zekasıyla bizi alt ederdi” diye anlatıyor ev halini. Esprinin zeka işi olduğunu, neşenin ise pozitif bir yaşamı çağırdığını çok iyi bilen bir ailede büyümüş. Annesi Kuzey Amerika’nın ilk başkemancısı, babası bir şirkette genel satış müdürü. Birbirleriyle çok iyi anlaşan üç ağabeyi, bir de ablası varmış oyuncunun. Ama 20 yaşına basmadan en sevdiği ağabeyini, annesini ve babasını üst üste kaybetmiş. “Hayatın kısa olduğunu ve gülüp eğlenmenin, sevdiğin insanların kıymetini bilmenin ve onları hiç unutmamanın anlamını böyle öğrendim” diyor Martin Short. O kardeşleriyle birlikte, ne yaşarlarsa yaşasınlar hayatın neşesini korumayı başarmış!