Bin yıllık umut

21. asrın başlarında bir gün, Boğaziçi Üniversitesi hocaları akademik cübbelerini giymiş, Güney Kampüs’teki meydanda toplanmıştı. (Hani ölmeyip sağ kalan, okulun kapısından girmeleri de an itibariyle yasaklanmamış olanlarının 2021’in başından beri her mesai günü öğlen arasında yine o cübbelerle toplanıp rektörlük binasına sırtlarını döndükleri yer var ya? “İdare” tarafından en temiz hislerle özel çim gübresi değil, düpedüz hayvan gübresi döktürüldüğü günden beri çimlerin kendine gelemediği, kel kısımların kaldığı alan var ya canım? İşte orası.) O zamanlar, hele de Boğaziçi’nde, hocaların aydın sorumlulukları çerçevesinde önemli gördükleri konularda itirazlarını dile getirmeleri olağan sayılır, kimse falanca yönetmeliğin filanca maddesine göre bunları nasıl cezalandırabilirim diye düşünmezdi. Hocalar Boğaziçi’nin o güzel manzaralı yokuşunu tırmanıp Kuzey Kampüs’teki kütüphane binasının önüne yürümeyi, sonra da teması “Adalet istiyoruz” olan kısa bir metin okumayı planlamıştı.