Çok sevdiği mi desem, zaman zaman sevdiği mi, “Sevmiş bulundum ne çare” mi dediği, ama ömrünün 50 yılını geçirdiği Ankara’nın acılı toprağına ektik Ahmet Telli’yi. Oraya yıllardır ektiğimiz şair, yazar, işçi, gazeteci, sanatçı ve gencecik devrimcilerle belki yeniden yeşerir toprak diye. Bu dünyada söyleye söyleye nefesimizin tükendiği özlemler, ölülerimizle, ölümlerimizle can bulur da ‘devrim ve sosyalizm’ düşümüz belki gerçekleşir diye.
17.07.2026 04:30
Şiirimizin güzel abisi gitti
12 Temmuz’da Ankara’da, Denizgillerin yanında toprağa ektik Ahmet Telli’yi. Torunu Alibey’in “Sen ölünce ne olacaksın dede?” sorusuna “Toprağa ekecekler” diyen Can Yücel’i hatırladım
A+
Yazı Boyutunu Büyüt
A-
Yazı Boyutunu Küçült
* Bu haber/yazı ve resimlerin eser sahipliğinden doğan tüm hakları Haftalık Yayıncılık Anonim Şirketi’ne ait olup işbu yazı/haber ve resimlerin, kaynak gösterilmeksizin kısmen/tamamen izin alınmaksızın yeniden yayımlanması yasaktır. Haftalık Yayıncılık Anonim Şirketi’nin, 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 24. maddesinden doğan her türlü hakkı saklıdır.
Kozmopoetik bir coşku
07 Ağustos 2026
Görevi umut, önceliği Türkiye
24 Temmuz 2026
İndim seyran ettim
10 Temmuz 2026
“Çıkarmak istediğim bazı rezaletler var benim”
03 Temmuz 2026
Sait Faik hep yeni!
Tüm Yazıları
19 Haziran 2026