Tadı damakta duran o üç yaz

Şuna benzer cümlelerle başlayan yazılar vardır: “Ne zaman yağmur yağsa, içime bir gariplik çöker, Anadolu’nun yağmurla serinleyen tozlu yolları aklıma düşer, o kentlerin, kasabaların pek çoğunu gidip görmemiş olsam da sanki oralarda doğmuşum, çocuk olmuşum, okumuşum, arkadaşlarla sokaklarında koşturmuşum gibi…” diye uzayıp gider. Oradan da Abdullah Yüce’nin gurbet ötesi şahane şarkısına bağlanırız: “Uzayıp giden o tren yolları…” Öyle efkarlanırız ki “açılıp sarmayan yarin kolları” bile başka bahara kalsın isteriz!