Geçmiş geride bırakılabilir mi?

Hayat ileriye doğru yaşanır ama ancak geriye doğru anlaşılır” der Søren Kierkegaard günlüğünde. İnsan ancak yıllar sonra, geçmişe dönüp kırılganlıklara, acılara ve travmalara baktığında yaşamın anlamını çözebiliyor. İçinde yaşarken travma olduğunu anlamayabilirsiniz ancak biraz zaman geçip de geçmişe baktığınızda “Ben ne yaşamışım, neyin içinden çıkmışım!” deriz. Bunu yaşamayan yoktur eminim. İşte bu farkına varma anıdır insanı büyüten, geliştiren. Geçmiş geride kalır mı? Psikologlara göre hayır. Meşguliyetimizi başka yere çevirdiğimizde bittiğini, söndüğünü sanırız belki sadece. Son zamanlarda sıkça düşündüğüm bir mesele bu, insan kaç yaşına gelirse gelsin çocukluğundan kaçamıyor. Dönüp dolaşıp kanıyor yine çocukluk yarasından. Çünkü hafızanın kendine özgü bir zaman ve depolama biçimi vardır. Unutmaz, sadece çıkarmak için doğru zamanı bekler. Bir bakmışsınız gömdüğünüzü sandığınız o yara çıkıvermiş, hatta kuşaktan kuşağa miras gibi aktarılmış. Öyle derinden ve sinsi bir genetik aktarım ki bu… Anne babanızın yaşadığı travmatik bir hikayeyi bilmezsiniz ama onun açtığı güvensizlik ve değersizlik hissini miras alıverirsiniz.