Kuşların müziğini duyuyor musunuz?

Kızılgerdan, baştankara, sığırcık, ispinoz, serçe, ağaçkakan, yalıçapkını… Tüm bu kuşların aynı anda şarkı söylemeye başladığını hayal edin. Kuş Evi, işte öyle bir roman. Hollandalı yazar, sanatçı ve şarkı sözü yazarı Eva Meijer; hakkında pek az şey bilinen İngiliz doğa bilimci Gwendolen Howard’ı merkezine alıp onu kocaman bir kurmaca dünyanın içine yerleştirmiş. Eva Meijer’in daha evvel Hayvanlar Konuşa Konuşa isimli deneme kitabını okumuş ve çok etkilenmiştim. Özellikle köpek ve kedilerin kendilerine ait karmaşık bir dili (hatta lehçesi) olduğunu, aralarında sohbet ettiklerini savunuyordu. Yunuslar, leylekler, atlar, filler, zürafalar, her birinin özel bir dili olduğunu söylüyordu. Bu teze inanmamak elde değildi. Kuş Evi romanında ise insanlarla kuşların nasıl benzeştiğini, onlardan öğrenecek ne çok öğretinin olduğunu bu kez kurmaca üzerinden bize anlatıyor. Kitabı yalnızca bir kuş bilimcinin yaşam öyküsü olarak okumak ise haksızlık olur. İnsan ve doğa arasındaki sınırları ince ince işleyen, insan-hayvan ilişkisini yeni bir dille kuran antropolojik bir roman bu.