Öldükten sonra geriye ne kalır?

Geride kalıcı bir şeyler bırakma çabası acaba Gılgamış’tan bize armağan kalan ölümsüzlüğü yakalama çabası mı diye sıkça düşünürüm. Tabletlere kazınan kahramanlık hikayeleriyle başlayan yazı türü ise insanın bireysel şarkısını söylemenin en biricik yollarından biri. “Suya yazılı kalmasın” deriz mesela. Somut bir şey isteriz. Yazarlardan geriye kalanlara bakalım, günlükler, mektuplar, anekdotlar, fikirler, denemeler, şiirler, romanlar… En nostaljik olanı da mektuptur. Şahsi mektuplar ya da mektup türünde yazılan, Batı’da ‘epistolary’ denilen mektup-romanları kim sevmez ki? Bu hafta okuduğum romanlar arasında en sevdiğimse bir mektup roman olan Gilead oldu.