Zamanın ötesinden gelen

İnsanlar, bilinçli ya da bilinçsiz, aile travmalarının yetişkin yaşamları üzerindeki etkisini keşfettiğinden beri, çocukluk yaraları üzerine konuşur ve kendilerini şifalandırmak adına çeşitli metotlara başvurur oldu. Bir yazarın şifası da kalemidir. Haliyle yazarlar da son dönemde bellek, aile travması ve çocukluğumuzun karanlık anıları üzerine daha çok kalem oynatmaya başladı. Bu güruha kendimi de katmadan edemeyeceğim. Son yıllarda yazarların otobiyografik/ yarı-otobiyografik eserlerindeki çıplak, çarpıcı ve tanıdık anlatımlar kalbimizi kazandı, kendi hikayelerimizle özdeşim kurduk. Sinemacılar da bu akıma katkıda bulundular. Özellikle de İskandinav coğrafyası diğerlerinden bir adım öne çıktı. Bu sene en iyi yabancı film Oscar’ını kazanan Joachim Trier’in Manevi Değer filmini çok sevdik örneğin.