Umutların bütçesi olur mu?

Bombalar da çanak çömlek de patladı işte. Yine. Yeniden. Saklambaçta ebe yanlışlık yaptığı zaman gerçek hayatta da foyalar ortaya çıktığı zaman çanak çömlek patlar. Yıllardır da patlıyor. Aynen bütçeler gibi! Halbuki burada her eylül ayında uyarmışız. Yapmayın etmeyin en azından yapageldiğiniz şekilde yapmayın demişiz. Yazıktır. İsraftır. Her eylülde şirketin her biriminin alt katmanlarından yukarı doğru, ağır ağır çıkılan basamaklarda bütçeler yapılır. Herkes alttan geleni keser, biçer, buruşturur, çekiştirir sonra hepsini toplar bir üsttekine sunar. Bitmez tükenmez çaba ister. Revize edilir. Baştan sona. Kısmen. Sağdan sola. Bir daha sunulur. Bir daha... Son basamak yönetim kuruluna ya da patrona sunar. İlk kareye geri dönülür. Dolar kurundan enflasyona ve işçilikten navluna akla gelen kalemler baştan hesaplanır. Yılbaşına saatler kala, arabalar kabak olmadan bütçe nihayet kabul edilir. Kimsenin kristal ayakkabısı tam kaçarken düşmediği için, Prens de ayakkabının sahibini aramaz. Nasıl olsa bütçe yapılmıştır. Ohhh. Tepeden tırnağa rahatlama.