Ispanağa burun kıvırmaktan vaz mı geçsek?

Çocukluğumda Fransa’da yaşarken kış aylarında bolca ıspanak verilirdi yemeklerin veya etlerin yanında. Genelde bir yemek olarak olmasa da yemeği tamamlayan bir unsurdu ıspanak. Blender’da tereyağı ve krema ile hazırlanırdı ıspanak püresi. Üzerinde de ekmek krutonları olurdu. Ispanağın kendinden gelen bitter tadını krema ve tereyağı dengelerdi. Sonrasında Türkiye’de büyükannemin hazırladığı ıspanak yemeğini tatmıştım. Bu tek başına bir yemek olarak kabul edilen kıymalı, pirinçli ıspanak yemeği bana çok bitter gelmişti. Yanında ikram edilen yoğurt bile zar zor dengeliyordu ıspanağın o bitter, hafif metalik tadını. Ne yalan söyleyeyim hala çok da sevmem bizim ıspanak yemeğini. Ispanak maceralarım devam etti.