“Odysseus eve döndüyse benim oğlum da döner” diyen anaların romanı

Kings Cross’tan Cambridge trenine binerken iPad’imde Burhan Sönmez’in yeni romanı Kırmızı Ayna’nın Türkçe kopyası var. Sönmez’in Kürtçe ve Türkçe yazdığı kitabın yayımlanmasına daha birkaç hafta var (Siz bu söyleşiyi okurken roman İletişim Yayınları’ndan raflardaki yerini almış olacak). Gece sabaha kadar okuyup hayallere dalmışım. Bir kere bir kadının ağzından anlatılıyor roman, oğlundan uzun yıllar mecburen ayrı kalmış bir kadın bu. Ölüm döşeğinde… Giden ama yüreğini vatanında bırakan bir evlat var. Bunlar yüzeyde görünenler, sonra katman katman kendini açıyor roman size. Ölümden söz ediyor, ayrılıktan, kavuşamamaktan… Bir yerinde 10 yıl evine dönemeyen -benim da kahramanım- Odysseus’un lafı açılıyor, sonra Jung dahil oluyor konuya. Şiirsel bir anlatı gibi derinleştikçe derinleşiyor olay. Sönmez bunu öylesine etkileyici yapıyor ki. Ayrıca sadece anlatılanlar değil, anlatım biçimi de yazar adaylarına ders olabilecek nitelikte (Boşuna “Nobel’e emin adımlarla ilerliyor” denmiyor onun için). Dikkatli Burhan Sönmez okuru, onun tırnak ya da konuşma işareti kullanmadan diyalog yazma becerisine aşinadır. Bu sefer çıtayı biraz daha yükseltip romanı üç şahsı birden kullanarak yazıyor. Üstelik okurun kafasını hiç de karıştırmıyor.