Şehri kimlerden temizliyoruz?

Bugün Türkiye’de sokak köpekleri üzerine yürüyen tartışma yalnızca hayvanlarla ilgili değil; bir şehrin kimlere ait olduğu, birlikte yaşamanın sınırlarının nerede çizileceği ve “güvenlik” adına nelerden vazgeçilebileceğiyle ilgili. Bir mahallede biri kapısının önüne su bırakıyor, diğeri zehirliyor, bir başkası “toplansınlar” diyor. Aynı sokakta yaşayan insanlar, aynı canlılara bambaşka gözlerle bakıyor. Ahmet Birsen’in Sel Yayıncılık’tan çıkan ilk romanı Şehrin Köpeklerine Müjdeler, bizi 1910 İstanbul’una götürüyor. Osmanlı yönetiminin binlerce sokak köpeğini Sivriada’ya sürerek açlığa ve susuzluğa terk ettiği, unutulmuş bir felaketi anlatıyor. Ama bunu tarih kitabı gibi değil, şehri insanlardan daha uzun zamandır tanıyan yaşlı bir köpeğin hafızasından aktarıyor. Böylece roman, yalnızca geçmişte yaşanan bir trajediyi değil, bugünün en yakıcı tartışmalarından birini de yeniden düşünmeye çağırıyor.