Kurmaca gerçeğin yerine geçince

Kurgu nerede başlar, gerçeklik nerede biter?” Edebiyatın bitmek bilmez sorusu. Artık bu soru sanattan ve edebiyattan taştı, hayatımızın her alanında karşımızda. Gerçeklik kaygımız günden güne artıyor. ‘Post-truth’ lafı bile artık biraz eski moda kalıyor. Çünkü çoğu zaman, gerçek olmadığını bildiğimiz bir olguyu iştahla sahiplenebiliyoruz. İlginç olması, biraz olsun oyalaması yetiyor. Bir tür “gerçeklik yorgunluğu” yaşıyoruz; neye inanacağımızı şaşırınca, hiçbir şeye tam inanmamayı seçiyoruz. Öte yandan mesele sadece yalanların çoğalması da değil; ortak gerçeklik zemini çoktan aşındı. Yapay zeka çağında bu aşınma, bazı yorumcuların “enformasyon kıyameti” diye tarif ettiği o ‘infocalypse’ hissini de büyütüyor: “Her şey mümkün, her şey uydurma olabilir” duygusu.