1976 yapımı Rocky ile sinema tarihine geçmiş Sylvester Stallone'un başarıya uzanan yolculuğu, Peter Farrelly imzalı I Play Rocky ile beyazperdeye uğruyor. En İyi Film dalında Oscar alan yapımın prodüksiyon sürecini ve Stallone'un senaryoyu yazarken aynı zamanda da başrolü üstlenebilmek için verdiği mücadeleyi konu alan bu Hollywood masalında başrol genç oyuncu Anthony Ippolito'ya emanet. Yakın bir tarihte The Godfather'ın yapılmasını anlatan The Offer dizisinde (TOD) Al Pacino olarak karşımıza çıkmış Ippolito'yla hazır film vizyona girmişken bir araya geldik. Hem nasıl hazırlandığını, hem gerçek kişiyle kurmacası arasındaki sınırları, hem de kariyerinin bu yeni sayfasını konuştuk.
Sylvester Stallone ile nerelerde kesiştiğinizi düşünüyorsunuz? İkinizin de İtalyan kökenli olması ve istediğiniz rolleri elde etmekte zaman zaman zorlanmış olmanız gibi ortak noktalarınız var. Onu canlandırırken kendinizle Stallone arasında nasıl bir bağ kurdunuz?
Birkaç farklı noktada kesişiyoruz. Bir oyuncu olarak yaşanan zorlukları zaten anlayabiliyorsunuz. Ama ayrıca sinemaya ve senaryo yazarlığına da ilgi duyuyorum. Çekimlere başlamamızdan kısa bir süre önce Columbia Üniversitesi'nde senaryo yazarlığı üzerine çalıştım. Bununla birlikte uzun zamandır da Stallone'un büyük bir hayranıyım. Süreç ilerledikçe kendimi ona yakın hissettiğim noktaları yavaş yavaş keşfetmeye ve bu benzerlikleri derinleştirmeye başladım.
Stallone'la çekimlerden yaklaşık bir ay önce tanıştınız. O zamana kadar kendi araştırmanı da oldukça ilerletmiştiniz. İlk karşılaşmanız nasıldı?
Evet, biz tanışana kadar araştırmamın büyük bir bölümünü tamamlamıştım. Dolayısıyla bu karşılaşma benim için oldukça önem arz ediyordu. Biraz da gözüm korkmuştu ve çok gergindim. Ama o kadar tatlı bir andı ki... Son derece rahatlatıcı, cömert ve açıktı bana karşı. Hayatının o dönemini benimle paylaşmaya gerçekten istekliydi. Bütün bunlar yaşanmadan önce o da oldukça karanlık ve yalnız bir yoldan geçmiş. Bunu paylaşabilmesi de oldukça kırılgan bir şey. Açıkçası bu kırılganlığını ve açık yürekliliğini çok takdir ettim.
Filmde hem Sylvester Stallone'u hem de onun yarattığı Rocky Balboa'yı canlandırıyorsunuz. Gerçek kişiyle kurgusal karakter arasındaki ayrımı nasıl kurdunuz? Hangilerini kendinize yakınlaştırdınız, hangilerini geride bıraktınız?
Stallone bir ay evvel The Steps isimli kitabını yayımladı. Orada da bu konudan bahsediyor esasında. Filmde de değindiğimiz üzere, Rocky'yi oynarken kendi kıyafetlerinden bazılarını giymiş. Bunun kendisiyle karakter arasındaki çizgiyi biraz bulanıklaştırdığını söylüyor. Bazı anlarda her şeyin ne kadar gerçek bir yerden geldiğini görebiliyorsunuz. Bence Rocky ile bu film arasında bu kadar çok paralellik bulunmasının nedeni, Rocky'nin yarı otobiyografik olması. Ama Stallone aynı zamanda inanılmaz ve çok yetenekli bir yazar. Rocky ise tam olarak öyle biri değil. O daha çok, yüzünü korumak için ellerini kullanmayı pek sevmeyen bir boksör. Dolayısıyla aralarında bazı farklılıklar da var.
Özellikle Mickey ile yüzleştiği sahne gibi filmin en önemli anlarında üzerinizdeki baskı oldukça büyük olmalı. Başta Jay Duplass ve diğer oyuncu arkadaşlarınız da performansından çok etkilendiklerini anlattılar. Böyle bir sorumluluğun altından kalkarken sizi rahatlatan neydi?
Öncelikle, bunları duymak beni inanılmaz mutlu etti. Üzerimde gerçekten büyük bir baskı vardı, ama etrafımdaki insanlara bakınca ne kadar şanslı olduğumu görüp rahatladım. Hepsi de kendi alanlarında son derece yetenekliler. Ama aynı zamanda cömert ruhlara sahipler. Onların yanında bulunmak, işlerini uzun zamandır hayranlık takip ettiğim bu ekiple aynı ortamı paylaşmak benim için başlı başına bir ayrıcalıktı. Böyle bir fırsatı yakalayacağımı da hiç düşünmezdim. İyi bir oyuncu kadrosu etrafında olduğunuzda, tıpkı Stallone'un eşi Sasha'nın onu desteklediği gibi, güçleniyor ve bambaşka bir seviyeye taşıyorsunuz. Bu nedenle performansımın büyük bölümünü onlara borçluyum diyebilirim.
Stallone'u canlandırmaya hazırlanmak için uzun bir süre harcadınız. Çekimler tamamlandığında ondan ayrılmak nasıl bir duyguydu?
Açıkçası çekimlerin sonunda oldukça yorgundum. [Gülüyor] Bu açıdan bakınca ayrılmak biraz kolay oldu. Ama bir tür yas süreci de yaşadım. Bir şeyle bu kadar uzun süre geçirip ona bu kadar yakınlaştığında, ayrılma vakti gelince ondan vazgeçiyormuş gibi hissediyorsunuz. Ben de bir anlığına bunu hissettim. Ayrıca her gün bu ekiple birlikte olmayı da çok özledim. Ama dediğim gibi çok yorgundum...
Stallone yıllarca reddedildikten sonra Hollywood'un en büyük başarı hikâyelerinden birinin merkezine yerleşti. Siz de şu anda bütün bir sektörün performansına dikkat kesildiği bir dönemden geçiyorsunuz. Tek bir rolün, bir oyuncunun kariyerini ve insanların ona bakışını bütünüyle değiştirebilmesi, oyunculuk kariyerinin öngörülemezliği üzerine düşünmenize neden oluyor mu?
Evet, kesinlikle biraz düşündürüyor. Böyle bir şeyin yaşanması ya da yaşanabilmesi oldukça tuhaf. Ama açıkçası üzerine çok fazla düşündüğüm bir konu değil. Şimdilik yaşananları adım adım anlamaya çalışıyorum. Benim için tüm bunlar çok yeni ve bu sebeple çok minnettarım. Her şeyden önce, bu filmi bu kadar çok insanla paylaşabiliyor olmaktan dolayı çok mutluyum.
Kaynak: Gazete Oksijen