Uzay anemisinin gizemi çözüldü

Uzay çok tehlikeli bir yer. Her şeyden önce uzayda, Dünya’mızdaki koruyucu atmosfer tabakası bulunmadığı için envai çeşit radyasyon kaynağından gelen iyonize ışınlar, uzun vadede insan genetiğini bozarak zararlı mutasyon oranlarını artırabilir. Ayrıca radyasyon olmasa bile uzay, bomboş ve ıpıssız bir yer. Modern yaşamın kuru gürültüsünden kurtulmak isteyen bizler için bu bir anlığına kulağa hoş gelse de, en nihayetinde sosyal bir hayvan türü olan insan için bu, bir süre sonra dayanılmaz bir boyuta varabilecek bir yalnızlık demek... İzolasyona hapsedilen mahkumların yaşadığı psikolojik sorunlar akademik literatürde net bir şekilde ortaya konmuş hâlde. Buna ek olarak uzay, tanımı gereği Dünya’dan uzak olmayı gerektiren bir yer. Bu nedenle gezegenimizde inşa ettiğimiz medeniyetin nimetlerine erişimin olmadığı, tıbbi ve teknolojik ekipmanların çok kısıtlı olarak bulunduğu, bilimsel atılımların çok daha geç ulaşabileceği bir yer. Her şey bir yana, kütle çekiminin yok denecek kadar az olması büyük bir problem! 4 milyar yıldır kütle çekimi etkisi altında evrimleşmiş bir türün birdenbire mikrokütle çekimli bir ortamda yaşamaya başlaması, ilk etapta evrimsel olarak olmasa bile, fizyolojik ve psikolojik olarak ciddi bir yük demek.