Algoritma ‘hakim’ olursa adalet nasıl güncellenir?

'Mercy’ adlı film, izlerken insanı biraz ürperten ama bir yandan da ‘Eh, buna da az kaldı zaten’ dedirten bir konu ile başlıyor. Yakın geleceği anlatan bu bilim kurguda cinayetle suçlanan bir dedektif, masumiyetini gelişmiş bir ‘YZ Yargıcı’na kanıtlamaya mecbur kalıyor. Toplumda suç dalgası öylesine artmış ki cezaevleri tıklım tıklım ve 3 yıl boyunca yeni mahkumları koyacak yer yok. Bu nedenle adalet çok kısa sürede tecelli etmek zorunda. Filmden çok ayrıntı vermiyorum çünkü asıl mesele katilin kim olduğundan çok, yargıda kararı kimin verdiği. YZ’nin suçluları yargıladığı bir dünya kulağa ilk anda cazip gelebilir. Düşünsenize, dosyalar yıllarca beklemiyor, sanık boş yere tutuklu kalmıyor, yazın adli tatil yok, hakim hasta diye adalet izne çıkmıyor. Ayrıca algoritma asla yorulmuyor, sıkılmıyor, saatler süren duruşmalarda yemek molasına bile ihtiyaç duymuyor. Sanığın adına, makamına, kravatına ya da siyasi-sosyal sınıfına göre bir tavır almıyor. Teorik olarak düşünülünce gayet güzel bir uygulama gibi…