Şevket F. Erbay
1938 yılının 19 Haziran günü Dünya Kupası’nın üçüncü finali oynandı. 1924’te Olimpiyat Oyunları’nın düzenlendiği Paris yakınlarındaki Colombes Stadı’nda İtalya ve Macaristan karşı karşıya geldiği bu finale 45 bin seyirci eşlik etti.
Dört yıl öncenin şampiyonu İtalya, sırasıyla Norveç, Fransa ve Brezilya’yı yenerek finale gelmişti ve Macarlar’a karşı da favoriydi. İlk yarıyı 3-1 önde tamamlayan Vittorio Pozzo’nun İtalya’sı maçı kontrolüne almıştı. Karşılaşmanın 70’nci dakikasında kaptan Györgi Sarosi sahneye çıktı ve güzel bir golle Macaristan’ı umutlandırdı. Ancak 82’nci dakikada Silvio Piola, finalin skorunu belirledi ve 4-2’lik galibiyetle İtalya’nın ikinci şampiyonluğunu perçinledi. Erken dönemin en önemli oyuncularından biri sayılan Macaristan’ın kaptanı Györgi Sarosi, bu yenilgi sonrasında çok yaklaştığı kupaya uzak kalıyordu.
15 yaşında başladığı futbol yaşamını savaş sonrasına kadar çok sevdiği kulübü Ferencvaroş’ta sürdüren Sarosi, tek forma altında çıktığı 633 maçta 639 gole ulaşarak efsaneleşti. Ama onu mit haline döndüren asıl başarısı, 1937’de Çekoslovakya’nın dünyaca ünlü file bekçisi Frantisek Planicka’ya 8-3 kazandıkları milli maçta yedi gol birden atmasıydı.
“Doktor” Györgi Sarosi, finali kaybettikten on yıl sonra, İkinci Dünya Savaşı’ndan yenilgiyle çıkan İtalya’ya antrenör olarak gitti. Bu gidiş kalıcı oldu ve bir daha ülkesine dönmedi. Bari’yle başlayan antrenörlük yaşamında İtalya’dan neredeyse hiç ayrılmadı ve aralarında Juventus, Roma, Bologna gibi ekiplerin olduğu önemli takımları çalıştırdı. Juventus’u 1952’de lig şampiyonu yaptı. Macaristan Doğu Bloku’na savrulurken de 1956 İhtilali’nde de ülkesinin dışındaydı. Sarosi, Macaristan’ı 1976 yılında ilk kez ziyarete gittiğinde aradan neredeyse 30 yıl geçmişti.
Györgi Sarosi, kaybettikleri Dünya Kupası finalinin yıl dönümünde; 20 Haziran 1993’ün sabahında Genova’da 80 yaşında hayata veda etti.
