Dijital araçlarla dönüşen zihinler

Nicholas Carr, 2008 yılında The Atlantic dergisinde epey tartışma yaratan bir yazı kaleme almıştı. “Google bizi aptal mı yapıyor?” başlıklı makalesi, Google parantezinin de dışına çıkarak genel anlamıyla internetin zihnimize yönelik etkilerini irdeliyordu. Carrr, internetin sağladığı bilgi bolluğuna karşılık sebep olduğu dikkat dağınıklığı, odaklanma sorunları ve düşünme yeteneklerindeki aşınmanın altını çiziyordu. Ona göre bu bireysel erozyon, dolaylı olarak toplumsal etkilere de sebep oluyordu. İnternetin kullanım pratiği derin okumayla gelen “derin düşünme” yeteneğini de yok ettiği için, zihinsel eylemleri mekanik ve algoritmik bir düzeye indirgiyordu. Dolayısıyla anlam arayışının yerini işlem hızı alıyordu. Teknolojik ilerleme bizi daha daha fazla şey hakkında daha bilgili hale getirirken, diğer yandan hiçbir şey hakkında yeterli bilgi sahibi olmayan “sığ” bireylere dönüştürüyordu. İnternet kuşağı, yönetmen Stanley Kubrick’in “2001: Bir Uzay Efsanesi” filminde vurgulandığı gibi “makinelerin insanlaştığı, insanların makineleştiği” ürpertici bir hal alıyordu.