Fransa Kültür Bakanlığında üst düzey görevlerde bulunan Christian Nègre’nin iş görüşmeleri sırasında kendilerine ilaç verdiğini öne süren kadınlar, yaşadıklarını ve yıllardır devam eden hukuki süreci BBC’ye anlattı.
BBC’nin haberine göre yaklaşık 250 kadın, Nègre’nin 2009-2018 yılları arasında içeceklerine idrar söktürücü ilaç koyduğunu, ardından onları dışarı çıkararak tuvalet ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandıkları aşağılayıcı durumlara maruz bıraktığını iddia ediyor.
Hakkında ilaç verme, özel hayatın gizliliğini ihlal ve cinsel saldırı suçlamalarıyla soruşturma yürütülen Nègre ise yargılanmayı bekliyor.
'Bacaklarımı hissedemiyordum'
Mağdurlardan Anaïs de Vos, 2011’de Paris’teki Kültür Bakanlığında katıldığı iş görüşmesinde Nègre’nin kendisine kahve ikram ettiğini söyledi. Tadı kötü olan kahvenin yaklaşık yarısını içtiğini belirten De Vos, kısa süre sonra bacaklarını hissedemediğini ve kontrol edilemez bir tuvalet ihtiyacı yaşadığını anlattı.
De Vos, “Çok güçsüzdüm. Bacaklarımı artık doğru dürüst hissedemiyordum. Korkuyordum, ne olduğunu bilmiyordum” dedi.
Nègre’nin görüşmeyi dışarıda sürdürmeyi önerdiğini söyleyen De Vos, tuvalete gitmesi gerektiğini belirttiğinde kendisine Seine Nehri üzerindeki bir köprünün altında bulunan depoyu gösterdiğini aktardı.
De Vos, sonunda bir kafeye ulaştığını ancak tuvalete girmeden hemen önce idrarını tutamadığını söyledi.
Bilgisayarında 'P Deneyleri' listesi bulunduğu belirtildi
De Vos, olaydan sekiz yıl sonra polisin kendisine ulaştığını ve Nègre’nin olası mağdurlarından biri olduğunu bildirdiğini anlattı.
Polisin, Nègre’nin bilgisayarında “P Deneyleri” başlıklı bir çizelge bulduğunu söylediğini aktaran De Vos, listede kadınların görüşmeye geliş saatleri, ilacın ne zaman verildiği, ne kadar süre sonra idrar yaptıkları ve iç çamaşırlarına ilişkin bilgilerin yer aldığını belirtti.
De Vos, “Şoke oldum ama deli olmadığımı öğrendiğim için mutluydum. O gün bir şey olmuştu” ifadelerini kullandı.
'Gözlerini benden ayırmadı'
BBC’ye konuşan bir diğer mağdur Marie-Hélène Brice de 2016’da Strazburg’daki bir iş görüşmesi sırasında benzer bir durum yaşadığını söyledi.
Nègre’nin kendisini dışarıda yürümeye çıkardığını belirten Brice, kısa süre sonra dayanılmaz bir tuvalet ihtiyacı hissettiğini anlattı. Yakınlarda tuvalet bulunduğunun söylenmesine rağmen böyle bir yer olmadığını ifade eden Brice, dışarıda idrarını yapmak zorunda kaldığını söyledi.
Brice, “Çok utanmıştım. Gözlerini benden ayırmadı” dedi. Yaşadıklarını cinsel saldırı olarak değerlendiren Brice, “Saldırıya uğradım, bana ilaç verildi ve zehirlendim” ifadelerini kullandı.
'Beklemek ikincil mağduriyet'
De Vos, polise ilk kez 2019’da ifade verdiğini ancak yıllarca soruşturma hakkında bilgi alamadığını belirterek adalet sistemine tepki gösterdi:
“Dört yıl boyunca mağdur olduğum bilgisiyle yalnız kaldım. Ne yapacağımı bilmiyordum. Adalet sistemine çok öfkeliyim.”
Brice ise davanın yıllardır mahkemeye taşınmamasını “ikincil mağduriyet” olarak nitelendirdi.
BBC, mağdurların eleştirilerini Fransız polisi, yargı makamları ve hükümetine ilettiğini ancak yanıt alamadığını bildirdi. Nègre de BBC’nin avukatı aracılığıyla yönelttiği sorulara cevap vermedi.
Ne olmuştu?
Fransa Kültür Bakanlığında üst düzey yöneticilik yapan Christian Nègre hakkında, iş görüşmesine çağırdığı kadınların içeceklerine gizlice idrar söktürücü ilaç koyduğu iddiasıyla 2019’da soruşturma başlatılmıştı. Nègre’nin çoğunlukla LinkedIn üzerinden ulaştığı kadınları, ilaç verdiği öne sürülen çay veya kahvenin ardından uzun yürüyüşlere çıkardığı ve tuvalete erişmelerini engelleyerek aşağılayıcı durumlara maruz bıraktığı ileri sürülmüştü.
Olay, 2018’de bir kadın çalışanın bacaklarını gizlice fotoğrafladığı iddiasıyla Nègre hakkında şikâyette bulunulmasının ardından ortaya çıkmıştı. Bilgisayarında yapılan incelemede “Deneyler” adlı bir dosyanın yanı sıra kadınların isimleri, ilacın verildiği tarihler, etki süreleri, fiziksel tepkilerine ilişkin notlar ve bazı fotoğraflar bulunduğu belirtilmişti.
En az 240 kadının mağdur edildiği öne sürülen dosyada Nègre, 2019’da resmi soruşturma kapsamına alınmış ancak yıllar geçmesine rağmen yargılama başlamamıştı. Mağdurlar, adalet sürecindeki gecikmenin kendileri için “ikinci bir travmaya” dönüştüğünü söylemişti.
Kaynak: Gazete Oksijen
