Hatay unutmuyor, affetmiyor, helalleşmiyor!

Hatay, depremin üçüncü yılında hâlâ “adaleti bekliyor”; kentte yas tutmak bile “bir mücadeleye dönüşmüş durumda.” Barikatlarla çevrilen anmalarda, konteyner kentlerde “Gidecek yerimiz yok” diyen insanların sesi duyulmazken yeniden inşa” adı altında anılar, ağaçlar, parklar hoyratça yok ediliyor. Bu yüzden Antakya’da duvara yansıyan söz, her şeyi özetliyor: “Unutmak yok! Affetmek yok! Helalleşmek yok!”