Şevket F. Erbay
Averaj hesabı, işi futbol olanların uzmanlıklarından biridir. Turnuvalar başlarken takımlar bir sürü olasılık üzerine düşünüp ona göre pozisyon alır ve oyun planı geliştirir. Lakin bu işlerin bazen arapsaçına döndüğünü görmek de mümkün.
Referansımız averaj olduğunda, 1994 Dünya Kupası’nda E Grubu’nda yaşananları hatırlamak gerekir. Zira o grupta neredeyse 100 yılı bulan kupa tarihinde bir benzeri daha olmayan nadir bir cebir problemi yaşanmıştı.
Gruptaki takımlar Meksika, Norveç, İrlanda ve İtalya birbirlerine karşı birer galibiyet alınca, son maçlara gelindiğinde tüm takımların üç puanı vardı. 28 Haziran’daki grup kapanışında Washington DC’de İtalya-Meksika, New Jersey’de ise İrlanda-Norveç maçları vardı. Bu iki maçtan birinde galip çıkması halinde grup ona göre şekillenecek ve liderin altında diğer takımlar sıralanacaktı. Ama öyle olmadı.
Öğlen sıcağında gramaj hesabıyla futbol oynanan sıkıcı İtalya-Meksika maçı, Daniele Massaro ve Marcelino Bernal’in karşılıklı golleriyle 1-1 tamamlandı. Aynı dakikalarda oynanan İrlanda-Norveç maçında ise tribündeki 72 bin seyirci gol izleyecek şansı bulamadı. Ortada dönüp duran meşin yuvarlak bir türlü çerçevenin içine girmedi.
Maçlar bittiğinde takımlar dörder puanla hizalandı. Bütün takımlar attığı sayıda gol yemişti ve averajlar eşitti. Bu durumda atılan gol sayısına bakıldı. Gruptaki maçlarda iki gol atarak galip gelen tek takım Meksika, rakip filelere gönderdiği üç gol ile grup lideri oldu. İrlanda ve İtalya arasındaki eşitliği, aralarında 1-0 İrlanda’nın kazandığı maç belirledi. Norveç ise sadece bir gol atıp bir gol yediği turnuvada liderle aynı puanda olmasına rağmen elendi. Vikingler, 1938’den tam 56 yıl sonra ilk kez oynadıkları Dünya Kupası’nda yüzüp yüzüp kuyruğuna gelmelerine rağmen, ebced hesabıyla elendiler.
