Doğa takviminde yaşamak

Bodrum’da tesadüfen karşılaştığımızda kendini tanıtarak ve beni beğenerek izlediğini söyleyerek hayatıma giren, zaman zaman yazılarım üzerinden mesajlaştığımız, bahçecilik ile ilgili harika kitaplarından sıkça faydalandığım ve çok saygı duyduğum büyüğüm Gülnar Önay’dan bir mesaj aldım. Geçen hafta ben babama ağıtlar yakarken asla acılarımızı yarıştırmak için değil, acıların en büyüğünü yaşadığını benimle paylaşmak, beni bir nebze olsun rahatlatmak istemişti. Oğlu Cemal Alpan ile aynı dönem Boğaziçi Üniversite’sinde okumuşuz. İsmen tanıyordum ama Gülnar Hanım’ın oğlu olduğunu, annesinin doğum sancılarının başladığı 4.30’da, 11 Mart 1969’da yani doğum gününden tam 57 yıl sonra aynı saatte yaşama veda ettiğini bilmiyordum.