Buğulama en çok neye yakışır?

Çocukluğumda ilk defa buğulama balık yediğimde bu pişirme tekniğinin balığın tadını başka bir boyuta taşıdığını hissetmiştim. Daha önce yediğim ızgara, tava, Fransa’da çocuklar için sıkça hazırlanan kaplamalı derin yağda pişmiş balıklardan çok farklıydı buğulama balığının tadı. Gerçekten de tam anlamıyla balığın ve yanındaki sebzelerin en öz halini tadıp kokluyormuş gibi hissetmiştim. Ardından babamın kış aylarında temizlenmiş hamsileri arasına bolca limon dilimi koyarak hazırladığı hamsi buğulamaları afiyetle yemiştim karlı günlerde. Bu sulu sulu hamsi buğulamaya bayılırdım. Yıllar sonra Dalyan’da bir kocaman levrek seçtim restoranın tezgahından yanımdaki Danimarkalı misafirlerimi etkilemek için. Tezgahtaki garson “Abi bunu size buğulama yapalım” demişti. İyi ki de öyle yapmış. O kalabalık Danimarkalı gurupla bayıla bayıla yemiştik o koca levreği. Eliptik biçimde balık boyunda bir sığ bakır tencerede geldi levrek masaya. Balık yemeyi çok iyi bilen Danimarkalılara ekmek banmayı öğretmiştim buğulamanın nefis suyuna.